Parafia p.w. Podwyższenia Krzyża Świętego i jej proboszczowie, cz. 3


Następcą ks. Dionizego Barana w brzeskiej parafii został w 1949 r. ks. Józef Sczastny.
Urodził się 15 października 1893 r. we wsi Chrystowo na Ziemi Wileńskiej. Po ukończeniu
Seminarium Duchownego w Żytomierzu został wyświęcony na kapłana 1 grudnia 1919 r. w
Łucku. Do Archidiecezji Wrocławskiej ks. Sczastny przybył 10 maja 1945 r., osiedlił się w
Miliczu. W 1946 r. został dziekanem dekanatu Milicz (dla kapłanów polskich).
Ks. Sczastny w brzeskiej parafii kontynuował pracę ks. Barana, m.in. odbudowy kościoła
parafialnego. W tym celu rozprowadzał pamiątkowe cegiełki. W 1950 i 1951 r. w każdą
pierwszą niedzielę miesiąca odprawiał mszę w intencji ofiarodawców, jako rekompensatę za
złożoną ofiarę na remont kościoła. W 1950 r. został dziekanem brzeskim.
Po przemianach październikowych 1956 r. uległy zmianie relacje państwa do Kościoła. Na
fali zmian ks. Sczastny odszedł z funkcji dziekana i proboszcza brzeskiego. Od 1957 r. był
administratorem parafii Ścinawa. Następnie w 1959 r. został kapelanem ss. Niepokalanek w
Wałbrzychu-Sobięcinie, a w 1961 r. administratorem parafii Pastuchów.
Ks. kanonik Józef Sczastny przeszedł w stan spoczynku w 1963 r., zmarł 22 marca 1981 po
61 latach kapłaństwa i pochowany został w Poznaniu Górczynie.
W 1957 r. obowiązki administratora brzeskiej parafii przejął ks. Kazimierz Makarski. Urodził
się 11 kwietnia 1914 r. w Kołomyi. Ojciec Władysław był pracownikiem kolei, a matka Kata-
rzyna gospodynią domową. Po ukończeniu szkoły powszechnej Kazimierz naukę kontynu-
ował w Gimnazjum Męskim im. Kazimierza Jagiellończyka w Kołomyi.
Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego i roz-
począł studia na Uniwersytecie im. Jana Kazimierza we Lwowie. Studia ukończył, uzyskując
tytuł magistra świętej teologii i 26 czerwca 1938 r. przyjął święcenia kapłańskie w katedrze
lwowskiej.
Od 1938 do 1944 r. ks. Kazimierz Makarski był wikarym w Kamionce Strumiłowskiej, a od
1944 do 1946 r. był administratorem tej parafii. Na początku sierpnia 1946 r. jako repatriant
przyjechał na Dolny Śląsk. Już 3 września 1946 r. został administratorem parafii Kuźnice
Świdnickie. 1 września 1947 r. przeniesiony został do parafii w Domaniowie koło Oławy.
3 lipca 1957 r. ks. Kazimierz Makarski został przeniesiony do parafii w Brzegu, do której
należało 9 kościołów filialnych. Wobec oporu władz ks. Makarski początkowo jest admini-
stratorem, by w roku następnym zostać brzeskim dziekanem.
Ks. Makarski z zapałem przystąpił do pracy duszpasterskiej i idei odbudowy kościoła św.
Mikołaja. Odbudowa zniszczonego podczas wojny kościoła św. Mikołaja rozpoczęła się w
1961 r. i trwała kilka lat. 8 października 1967 r., po 443 latach, w odbudowanej świątyni zo-
stała odprawiona msza dziękczynna, a poświęcenie odbudowanego kościoła odbyło się 3
grudnia 1967 r.
Równocześnie dziekan Makarski przeprowadzał w tym czasie remonty, wyposażając kościoły
filialne w Kościerzynach, Pępicach, Gierszowicach i Brzezinie. W Brzegu zajął się remontem
plebanii i zorganizowaniem domu katechetycznego przy kościele parafialnym. W uznaniu
zasług dla Kościoła w 1962 r. ks. dziekan Makarski został szambelanem papieskim.
Za jego proboszczowania doszło w Brzegu w1966 r. do zajęcia domu parafialnego przez wła-
dze administracyjne. Ks. Makarski wraz z parafianami bronił wówczas własności kościelnej.
W konsekwencji ks. Makarskiemu wytoczono proces sądowy. Proboszcz został uznany win-
nym naruszenia przepisów państwowych i skazany na 50 dni więzienia z możliwością zamia-
ny na grzywnę w wysokości 5.000 zł. 23 sierpnia 1967 r. ks. Makarski osadzony został w
więzieniu. Za wierność i wytrwałość w 1971 r. ks. Makarski został prałatem.
Zmarł 17 lipca 1986 r. i został pochowany na starym cmentarzu przy ulicy, której w 1989 r.
nadano nazwę ul. ks. Kazimierza Makarskiego.
Obecny proboszcz parafii p.w. Podwyższenia Krzyża Świętego ks. Bolesław Robaczek uro-
dził się 27 września 1942 r. w Bołszowcach (województwo stanisławowskie), jako najmłod-
szy z pięciorga rodzeństwa (cztery siostry).
Po wojnie w październiku 1945 r. wraz z rodziną przyjechał na Ziemie Zachodnie. Ukończył
szkołę podstawową i liceum ogólnokształcące w Kamiennej Górze. Po maturze w 1960 r.
wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu. Na trzecim roku studiów w
1962 r. został powołany do odbycia zasadniczej służby wojskowej. Przez dwa lata służył w
JW2263 w Dębicy k. Rzeszowa jako saper, miner-pontonier.
Święcenia kapłańskie przyjął 25 czerwca 1967 r. w kościele parafialnym p.w. św. Apostołów
Piotra i Pawła w Kamiennej Górze. Przez rok był wikarym w parafii p.w. Wniebowzięcia
NMP w Żarach k. Żagania.
19 października 1968 r. został skierowany do pracy w brzeskiej parafii jako wikariusza i
duszpasterza kleryków-żołnierzy, odbywających służbę wojskową w Brzegu. Po podziale
brzeskiej parafii od 1 stycznia 1970 r. ks. Robaczek został wikariuszem parafii św. Mikołaja,
gdzie mieściła się salka dla kleryków-żołnierzy.
20 czerwca 1976 r. ks. Robaczek został przeniesiony na wikarego do parafii Wrocław-
Katedra p.w. św. Jana Chrzciciela. W latach 1979-1980 był spowiednikiem alumnów w semi-
narium wrocławskim. W 1980 r. został proboszczem parafii św. Stanisława Biskupa w Rozto-
ce (dekanat Jawor). W latach 1982-1986 był dyrektorem Domu Księży Emerytów we Wro-
cławiu.
23 sierpnia 1986 r. ks. Bolesław Robaczek został proboszczem parafii p.w. Podwyższenia
Krzyża Świętego, a 16 marca 1987 r. został dziekanem nowopowstałego Dekanatu Brzeg-
Północ. W uznaniu zasług wyróżniony godnością prałata i kanonika gremialnego Kapituły
Kolegiackiej św. Krzyża we Wrocławiu. Jest kapelanem m.in. lwowiaków, akowców, poli-
cjantów i nauczycieli.
Jan Majewski
Poprzedni odcinekSpis odcinków Następny odcinek